http://sadaf3003.blogfa.com/ fa blogfa.com Wed, 02 Dec 2009 20:45:18 GMT http://sadaf3003.blogfa.com/post-48.aspx ترس از ضعف نوشتن<p>                               رویای تمنای شعر را</p><p>                                                             در سراب الفاظ فرو میبرد</p><p>خواهش نوشتن خواهش پروانه ایست</p><p>                                                         که زیبایی بالهایش را در تمرکز رنج درون پیله میداند</p><p>و در حقیقت شعر است </p><p>                                             که زیبایی پرواز را بخاطر می سپارد</p> Wed, 02 Dec 2009 20:45:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=sadaf3003&postid=48 sadaf3003 http://sadaf3003.blogfa.com/post-48.aspx http://sadaf3003.blogfa.com/post-47.aspx سلام .....</P> <P>توی این چند وقت اونقدر اتفاق ها افتاده که مغز آدم تیر میکشه واقعا چه تحلیلی برای اینهمه رنگ عوض </P> <P>کردن این آقایان به ظاهر دلسوز ملت میشه داد؟!؟</P> <P>نه اینکه من مخالف این جریان نو پا ی سبز  باشم نه بلکه نگران دستهای نه چندان پاک پشت این قضیه هستم و خون جوانهای بیگناه این مرز و بوم هر که کدامشان عزیزترین برای مادرانشان بودند.....</P> Sat, 03 Oct 2009 22:51:53 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=sadaf3003&postid=47 sadaf3003 http://sadaf3003.blogfa.com/post-47.aspx http://sadaf3003.blogfa.com/post-46.aspx <FONT color=#336600> <FONT face="times new roman, times, serif" size=3>پشت دریاها......</FONT></FONT> <P></P> <P><FONT color=#669900>قايقي خواهم ساخت،<BR>خواهم انداخت به آب.<BR>دور خواهم شد از اين خاك غريب<BR>كه در آن هيچ‌كسي نيست كه در بيشه عشق<BR>قهرمانان را بيدار كند.<BR><BR>قايق از تور تهي<BR>و دل از آرزوي مرواريد،<BR>هم‌چنان خواهم راند.<BR>نه به آبي‌ها دل خواهم بست<BR>نه به دريا-پرياني كه سر از خاك به در مي‌آرند<BR>و در آن تابش تنهايي ماهي‌گيران<BR>مي‌فشانند فسون از سر گيسوهاشان.<BR><BR>هم‌چنان خواهم راند.<BR>هم‌چنان خواهم خواند:<BR>"دور بايد شد، دور."<BR>مرد آن شهر اساطير نداشت.<BR>زن آن شهر به سرشاري يك خوشه انگور نبود.<BR><BR>هيچ آيينه تالاري، سرخوشي‌ها را تكرار نكرد.<BR>چاله آبي حتي، مشعلي را ننمود.<BR>دور بايد شد، دور.<BR>شب سرودش را خواند،<BR>نوبت پنجره‌هاست."<BR><BR>هم‌چنان خواهم خواند.<BR>هم‌چنان خواهم راند.<BR><BR>پشت درياها شهري است<BR>كه در آن پنجره‌ها رو به تجلي باز است.<BR>بام‌ها جاي كبوترهايي است كه به فواره هوش بشري مي‌نگرند.<BR>دست هر كودك ده ساله شهر، شاخه معرفتي است.<BR>مردم شهر به يك چينه چنان مي‌نگرند<BR>كه به يك شعله، به يك خواب لطيف.<BR>خاك، موسيقي احساس تو را مي‌شنود<BR>و صداي پر مرغان اساطير مي‌آيد در باد.<BR><BR>پشت درياها شهري است<BR>كه در آن وسعت خورشيد به اندازه چشمان سحرخيزان است.<BR>شاعران وارث آب و خرد و روشني‌اند.<BR><BR>پشت درياها شهري است!<BR>قايقي بايد ساخت...... </FONT></P> <P align=center><FONT color=#669933></FONT> </P> Sat, 20 Jun 2009 13:26:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=sadaf3003&postid=46 sadaf3003 http://sadaf3003.blogfa.com/post-46.aspx http://sadaf3003.blogfa.com/post-45.aspx سلام به دوستان دیر آشنا.... <P></P> <P>امروز بعد از مدتها دلم برای نوشتن تنگ شد.از بس ننوشتم دیگه از نوشتن هم میترسم . تمام عمر با ترس از ترسهای مبهم زندگی فقط پیله های اطرافمو رو محکم تر کرده و میکنم حالا درلابه لای اینهمه تارهای تنیده شده از وحشت٬دیگر حتی توان شنیدن آوای مسائدی را هم ندارم....</P> <P> </P> <P>پ.ن خیلی حالم گرفته است بهترین دوستم برای همیشه به ایران رفت و من تنهاتر از تنها شدم .... </P> Sun, 31 May 2009 14:46:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=sadaf3003&postid=45 sadaf3003 http://sadaf3003.blogfa.com/post-45.aspx http://sadaf3003.blogfa.com/post-44.aspx <FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3>دیروز رفتم برای خودم و بچه ها کلی کادو عشقی خریدم البته به خودم بیشتر خجالت دادم <IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/10.gif" width=18> </FONT> <P></P> <P><FONT size=3><FONT face="arial, helvetica, sans-serif">با همه این تفاسیر در مورد عشق در تمام ممالک دنیا٬ روز عشاق هم تموم شد........راستی چقدر بد که آدم هیچوقت نمیتونه عشق اولش رو فراموش کنه . الان که فکر میکنم میبینم سایه عشق اول ولو هر چقدر بچه گانه روی تمام زندگی شخص به نحوی تاثیر میذاره . از حالا نگران عاشق شدن بچه ها هستم...........</FONT></P> <P><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" size=2><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3> پ.ن. پیشنهاد میکنم فیلم"The reader "یا "کتاب خوان" را ببینید با من هم عقیده میشوید</FONT>.</FONT></P></FONT> <P><FONT size=3><FONT size=2><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"> </FONT></P></FONT></FONT> Sat, 14 Feb 2009 22:21:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=sadaf3003&postid=44 sadaf3003 http://sadaf3003.blogfa.com/post-44.aspx http://sadaf3003.blogfa.com/post-43.aspx چند روز که تنظیم خوابم بهم خورده شب و روزم رو گم کردم شبها بی خوابم روزها سردرگم و دلتنگ خواب..... <P></P> <P>پ.ن . هذیان امشب: بعضی وقتها دلم برای عاشق شدن ٬عاشق بودن تنگ میشه امشبم از همون وقتهاس.حس شیرین آمیخته با گناهی که اشتیاق دیدار رو تاب میکنه... به یاد زمانهای دور.... الانا وقتی تو آئینه به خطهائی که داره بین جوانی و میانه سالی فاصله میندازه نگاه میکنم میفهمم چقدر از حس زن بودن دور شدم....</P> Fri, 23 Jan 2009 01:45:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=sadaf3003&postid=43 sadaf3003 http://sadaf3003.blogfa.com/post-43.aspx http://sadaf3003.blogfa.com/post-42.aspx <BR> سلام <P></P> <P>.... شاید خاطراتی که که ما سالها سعی میکنیم از اونها فرارکنیم و میخواهیم که نباشند اتوماتوار در جای دیگه ای از ذهن ما رشد میکنند و تازه میونند و فقط وقتی میفهمیم چه ریشه ای در ما دوانده اند که تداعی شون میکنیم یا به هر نوعی تداعی میشن.....</P> <P>تقریبا پارسال بود که پدرم با من در مورد فیلمی صحبت کرد که من سالها بود بدنبالش بودم با اصرار زیاد از پدرم خواستم که از روی آن کپی بگیره و برام بفرسته....بعد از چند وقت اون سی دی ها بدستم رسید ولی توان دیدنش در من نبود....با کتاب این فیلم روزها گریسته بودم و ماه هارنج برده بودم و با گذشت سالها هر وقت دلم خیلی میگیره دوباره شروع به خواندن این کتاب میکنم درست ۱۵ سال میشه....</P> <P><BR>شاید شما هم این کتاب رو خونده باشید "پرنده خار زار" نوشته خانوم "کالین مک کالو" دراین کتاب چیزی که مرتبا تکرار میشود از دست دادن عزیزانی ست که با رفتن یا مرگشان عمیق ترین ضربه های عاطفی را بر وجود شخصیت اصلی این کتاب دختری به نام"مگی"وارد می کنند ولی او همچنان عاشق است و عاشق میماند...درست مثل افسانه ای که کتاب با آن آغاز میشودپرنده افسانه ایست که  زیباترین آواز زندگی خود را زمانی میخواند که بر روی بلند ترین خار درخت خارزار مینشیند و آوازش بهای زندگی اوست....چند نفر از ما با وجود خار عشق در قلبمون داریم آواز زندگی را میخونیم و آیا آوازمون زیباست یا گوش خراش ....چند نفر از ما داریم ادای عاشق ها رو در میاریم واصلا معنی اونو نمیفهمیم.از نظر من "مگی" یک هفته زندگی کرد و عشق ورزید وتمام عمرش مست همه آن لحظات بود . شاید ما سالهای سال زندگی کنیم ولی حتی لحظه ای از اون چیزی که او از عشق درک کرد تجربه نکنیم. من فکر میکنم که خانوم "مک کالو "زیباترین آواز زندگیش را با نوشتن این کتاب خوانده است.....</P> Fri, 16 Jan 2009 21:37:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=sadaf3003&postid=42 sadaf3003 http://sadaf3003.blogfa.com/post-42.aspx http://sadaf3003.blogfa.com/post-41.aspx هرگز به مرور زمان فکر کرده اید.....شاید این حرف بسیار تکراری باشد ولی همگی ما روزی به این نقطه میرسیم و به عمر رفته ناباورانه نگاه میکنیم امروز در ۳۴ سالگی خود را هنوز ۱۸ ساله میبینم و شاید روزی در ۷۰ سالگی به ۳۴  سالگیه خود عشق بورزم..........با امروز۱۴ روز است که عموی بزرگم را از دست دادم و خاطرات گرچه کمرنگ ولی باز هم خود را به رخم می کشند ..... چقدر تلخ......در جایی خوندم ما همه به مرگ مدیونیم.... Thu, 01 Jan 2009 04:02:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=sadaf3003&postid=41 sadaf3003 http://sadaf3003.blogfa.com/post-41.aspx http://sadaf3003.blogfa.com/post-40.aspx <PRE><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#339933>حافظ</FONT></FONT></PRE><PRE><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">میخانه‌ای که تو برای خویش پی‌افکنده‌ای فراخ‌تر از هر خانه‌ای است جهان از سر کشیدن می‌یی که تو در اندرون آن می‌اندازی، ناتوان است. پرنده‌ای، که روزگاری ققنوس بود در ضیافت توست موشی که کوهی را بزاد خود گویا تویی تو همه‌ای، تو هیچی میخانه‌ای، می‌یی ققنوسی، کوهی و موشی، در خود فرو می‌روی ابدی، از خود می‌پروازی ابدی، رخشندگی همه‌ی ژرفاها، و مستی همه‌ی مستانی - تو و شراب؟</FONT></FONT></PRE><PRE><FONT face=Tahoma size=3>پ.ن این شعر زیبا متعلق به شاعر بلند آوازه و فیلسوف بزرگ آلمانی به نام نیچه است</FONT></PRE><PRE><FONT face=Tahoma size=3> او که سالها مفتون زیبایی اشعار حافظ شده بود وقتی به دیدار معشوق شتافت به احترام او پا به آستان او نگذاشت خود را در روی </FONT></PRE><PRE><FONT face=Tahoma size=3>زمین انداخته وخود را به مقبره شیخ شیراز رساند.</FONT></PRE><PRE><FONT face=Tahoma size=3>همچنین نیچه در <A title=دیوان href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86">دیوان</A> «<A class=new title="اندرزها و حکمت‌ها (هنوز ایجاد نشده)" href="http://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%B1%D8%B2%D9%87%D8%A7_%D9%88_%D8%AD%DA%A9%D9%85%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7&action=edit&redlink=1">اندرزها و حکمت‌ها</A><FONT size=2><FONT size=3>»، یکی از اشعار خود را با نام «به حافظ (آوای نوشانوش، پرسش</FONT> یک آبنوش)» </FONT><FONT size=3>به او تقدیم کرده است....</FONT></FONT></PRE><PRE><FONT face=Tahoma size=3><FONT size=3>روح هر دو بزرگوار شاد....</FONT><FONT size=2> </FONT></FONT> </PRE> Sat, 22 Nov 2008 20:25:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=sadaf3003&postid=40 sadaf3003 http://sadaf3003.blogfa.com/post-40.aspx http://sadaf3003.blogfa.com/post-39.aspx <DIV class="post hentry uncustomized-post-template"><A name=5788333002662849885></A> <H3 class="post-title entry-title"><FONT size=3>سلام به دوستای خوبم</FONT></H3> <P class="post-title entry-title"><FONT size=3>من این متن <FONT color=#ff0000>طنز</FONT> رو در وبلاگی بطور اتفاقی خوندم و به نظرم خیلی جالب اومد بد نیست شما هم اونو بخونید. (البته خواهش میکنم کسانی بخونند که جنبه <FONT color=#ff0000>طنز</FONT> رو داشته باشن!!!!!! )</FONT></P> <H3 class="post-title entry-title"> </H3> <H3 class="post-title entry-title"><A href="http://cherikonline.blogspot.com/2008/06/16_15.html"><FONT color=#996699>«آقای رییس جمهور مادرت رو....»! نتایج گفتن این جمله به رؤسای جمهور 16 کشور جهان</FONT></A><FONT color=#996699> </FONT></H3> <DIV class=post-header-line-1></DIV> <DIV class="post-body entry-content"> <DIV dir=rtl align=justify><SPAN style="FONT-SIZE: 130%; FONT-FAMILY: courier new"><STRONG></STRONG></SPAN></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><SPAN style="FONT-SIZE: 130%; FONT-FAMILY: courier new"><STRONG>آمريکا<BR></STRONG><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif" size=3>شما به رئيس‌جمهور امريکا می‌گوييد: «مادرت رو...»! ولی اتفاق خاصی نمی‌افتد، فقط شما معروف می‌شويد و دربارهء مادر رئيس جمهور کتاب می‌نويسيد و ميليون‌ها دلار درآمد کسب می‌کنيد! اما بعد از آن، رئيس‌جمهور از شما به دادگاه شکايت می‌کند و شما مجبور می‌شويد که بابت غرامت، همهء‌ پولتان را به رئيس‌جمهور بدهيد<BR><BR><STRONG>انگلستان</STRONG><BR>شما به نخست‌وزير انگلستان می‌گوييد: «مادرت رو...»! نخست‌وزير هم به شما می‌گويد: مادر خودت رو<BR><BR><STRONG>فرانسه</STRONG><BR>شما به رئيس‌جمهور فرانسه می‌گوييد: «مادرت رو...»! و بلافاصله ميليون‌ها نفر از مردم به خيابان‌ها می‌ريزند و در حمايت از شما، به رئيس‌جمهور می‌گويند: «مادرت رو...»! رئيس‌جمهور هم دربارهء جريحه ‌دار شدن احساساتش شعری می‌سرايد و آنرا در روزنامه‌ها و مجلات و راديو و تلويزيون منتشر می‌کند<BR><BR><STRONG>ژاپن</STRONG><BR>شما به نخست‌وزير ژاپن می‌گوييد: «مادرت رو...»! نخست‌وزير تعظيم می‌کند و به شما می‌گويد: ببخشيد، ولی فکر نکنم مادرم از شما خوشش بياد<BR><BR><STRONG>آلمان</STRONG><BR>شما به صدراعظم آلمان می‌گوييد: «مادرت رو...»! پليس به سراغ شما می‌آيد و به شما می‌گويد: لطفاً با مادر صدراعظم کاری نداشته باشيد<BR><BR><STRONG>سوئد</STRONG><BR>شما به نخست‌وزير سوئد می‌گوييد: «مادرت رو...»! از مردم ر‌أی‌گيری می‌شود که آيا شما مادر نخست‌وزير را... يا نه؟! اگر رأی مثبت داده شود، شما مادر نخست‌وزير را...! ولی اگر رأی منفی داده شود، نخست‌وزير دست شما را در مقابل دوربين‌های تلويزيونی می‌فشارد و برای شما آرزوی موفقيت می‌کند<BR><BR><STRONG>ترکيه</STRONG><BR>شما به رئيس‌جمهور ترکيه می‌گوييد: «مادرت رو...»! و رئيس‌جمهور هم اسلحه‌اش را در می‌آورد و به شما شليک می‌کند. اگر شما کُرد باشيد، رئيس‌جمهور مورد تشويق قرار می‌گيرد! وگرنه او را به دادگاه احضار می‌کنند و او در بين راه فرار می‌کند و به يونان پناهنده می‌شود<BR><BR></FONT><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"><STRONG>سوئيس<BR></STRONG>شما به نخست‌وزير سوئيس می‌گوييد: «مادرت رو...»! منشی دفتر نخست‌وزير با شما تماس می‌گيرد و شماره تلفن مادر نخست وزير را به شما می‌دهد تا شخصاً با خودش هماهنگ کنيد<BR><BR><STRONG>هند</STRONG><BR>شما به نخست‌وزير هند می‌گوييد: «مادرت رو...»! نخست‌وزير شما را به خانه‌اش دعوت می‌کند و خاکستر مادرش را که سالها پيش مُرده به شما نشان می‌دهد و برای شما آواز می‌خواند و گريه می‌کند. شما هم متأثر می‌شويد و به خانه برمی‌گرديد و می‌بينيد که خانواده‌تان ناپديد شده‌اند و سالهای سال به دنبال خانوادهء‌ خود از اين شهر به آن شهر آواره می‌شويد و سرانجام در فقر و غربت، از غم و گرسنگی می‌ميريد و از داستان زندگی شما بيش از هزار و هفتصد فيلم سينمايی ساخته می‌شود<BR><BR></FONT></FONT><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"><STRONG>کانادا<BR></STRONG>شما به نخست‌وزير کانادا می‌گوييد: «مادرت رو...»! مادر نخست‌وزير خبردار می‌شود و مقاله‌ای فمينيستی در روزنامه چاپ می‌کند و تبعيض جنسی را به شدت مورد انتقاد قرار می‌دهد و از شما می‌خواهد که پدر نخست وزير را...ا<BR><BR><STRONG>کلمبيا</STRONG><BR>شما به رئيس‌جمهور کلمبيا می‌گوييد: «مادرت رو...»! بعد وصيتنامه‌تان را می‌نويسيد و در اولين فرصت خود را دار می‌زنيد! چند روز بعد جسد شما را در حالی که طناب دار دور گردنتان است و با گلوله سوراخ ‌سوراخ شده‌ و با اسيد سوزانده شده‌ايد، پيدا می‌کنند! پزشک قانونی جسد شما را لاشهء سگ تشخيص داده و در حومهء شهر دفن می‌کند<BR><BR><STRONG>چين</STRONG><BR>شما به رئيس‌جمهور چين می‌گوييد: «مادرت رو...»! رئيس‌جمهور هم به صورت لفظی، هم شما و هم خانواده‌ تان را...! سپس شما به همراه خانواده ‌تان به کرهء ‌ماه تبعيد می‌شويد<BR><BR><STRONG>ايتاليا</STRONG><BR>شما به نخست‌وزير ايتاليا می‌گوييد: «مادرت رو...»! روزنامه‌ها خبر رسوايی مادر نخست‌وزير را چاپ می‌کنند و مافيا به خاطر شهوت زيادتان، به شما پيشنهاد همکاری در زمينهء تهيهء‌ فيلم‌های پورنو می‌کند! نخست‌وزير هم برای تلافی، يک بازی دوستانهء فوتبال بين تيم محبوب خودش و تيم محبوب شما ترتيب می‌دهد و داور بازی را می‌خرد و تيم محبوب شما را با نتيجهء مفتضحانه ‌ای شکست می‌دهد<BR><BR></FONT></FONT><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"><STRONG>روسيه<BR></STRONG>شما به رئيس‌جمهور روسيه می‌گوييد: «مادرت رو...»! فردای آن روز شما دچار يک سانحه شده و در تصادف با اتومبيل کشته می‌شويد! به خانوادهء شما اطلاع داده می‌شود که شما در حال مستی رانندگی کرده‌ايد و شدت تصادف چنان زياد بوده که بدن شما تکه ‌تکه شده است<BR><BR></FONT></FONT><FONT size=3><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"><STRONG>عربستان<BR></STRONG>شما به رئيس‌جمهور عربستان می‌گوييد: «مادرت رو....»! همه به شما می‌خندند، چون عربستان رئيس‌جمهور ندارد! شما متوجه اشتباه خود می‌شويد و اين دفعه به پادشاه عربستان می‌گوييد: «مادرت رو...»! همه از خنده دست می‌کشند و پادشاه هم زبان شما را قطع می‌کند<BR><BR><STRONG>ايران</STRONG><BR>چــــی؟! شما به رئيس‌جمهور ايران می‌گوييد: «مادرت رو...»؟؟؟!! متأسفم دوست من، ديگر دير شده! خيلی وقت است که رئيس‌جمهور ایران نه تنها مادرت رو، بلکه خودت و خواهر و برادر و پدر و اقوام و همسر و فرزندانت رو...!<BR>خبر نداری....!!!!</FONT></FONT></SPAN></DIV> <DIV style="CLEAR: both"></DIV></DIV> <DIV class=post-footer> <DIV class="post-footer-line post-footer-line-1"><SPAN class="post-author vcard">ارسال شده توسط <SPAN class=fn>چریک آنلاین</SPAN></SPAN></DIV></DIV></DIV> Sat, 04 Oct 2008 23:17:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=sadaf3003&postid=39 sadaf3003 http://sadaf3003.blogfa.com/post-39.aspx